Column Bart Jansen - januari
De Literaire Leesclub -Toen ik het, inmiddels al weer jaren geleden, tegen mijn kinderen zei, keken ze me aan alsof ze water zagen branden. Alleen al het woord “Literair” blijkt bij mijn kinderen gelijk te staan aan grijs haar, geruite rokjes of colberts, thee met een biscuitje en zondags naar de kerk.....

En nu was pa zowaar lid geworden van zo´n literaire leesclub. Zo saaaaai..... Nu moet ik zeggen dat ikzelf daar heel anders over denk. Het enige dat werkelijk overeenkomt met de opinie van mijn dochters is de kleur van mijn haar(grijs). Maar thee met een biscuitje heb ik in de leesclub nog nooit gehad. We dineren om beurten bij elkaar en laten de maaltijden en de boekbesprekingen begeleiden door uitgelezen wijnen. Geen van de zes clubleden draagt geruite rokjes of colberts (nou ja, eentje dan) en kerkgang is niet verplicht.

Ik ben inmiddels al enkele jaren een enthousiast lid van de Leesclub en ik ken de mensen die erin zitten goed. Het zijn mensen als u en ik.
Vaak wordt me de vraag gesteld wat er nu zo leuk is aan het groepsbespreken van een boek. Alleen al het feit dat die vraag gesteld wordt betekent dat de steller ervan bij boekbesprekingen met afgrijzen denkt aan zijn middelbare schooltijd. Met zwetende handen voor de klas staan en daar hakkelend een samenvatting geven van het boek om vervolgens genadeloos afgeslacht te worden door de leraar en je medestudenten die je vragen stellen waar je geen antwoord op weet. Neen, dat gaat bij de Leesclub heel anders. Dat zouden ze op de middelbare school zo ook eens moeten doen. Ik durf te wedden dat het enthousiasme voor het houden van boekbesprekingen dan met sprongen stijgt:

• Laat niet één persoon de boekbespreking doen, maar laat het doen door een groep gelijkgestemden.
• Kleed de boekbespreking aan met lekker eten en drinken. Zorg voor een ontspannen sfeer.
• Laat één van de leerlingen als gesprekleider/notulant optreden en ervoor zorgen dat iedereen aan het einde van de bespreking aan de beurt is geweest
• Inventariseer vooraf wie er lovend over het boek is en wie niet. Zorg er vervolgens voor dat er tenminste twee tegengestelde meningen aan tafel zijn vertegenwoordigd.

Wat volgt is een spannende discussie. Want of het nou gaat over voetbal of over literatuur: Zet verschillende meningen aan één tafel, met eten en drinken en het is feest.
Afgelopen weekeinde hadden wij weer zo´n bijeenkomst. We hadden afgesproken dat we “De eenzaamheid van de Priemgetallen” van Paolo Giordano zouden lezen. Ik vond het een fantastisch boek. Een van de andere leden vond het een K..boek. De anderen zaten daar ergens tussenin. We hebben heerlijk gegeten en gedronken en de blaren op de tong gepraat. Na afloop, laat in de avond, gingen we allemaal tevreden naar huis.
Zo leuk kan lezen en leren nou zijn.

Bart Jansen januari 2010