Column Bart Jansen
Vakantie in Emmen - Het is februari 2010. Buiten waait een stevige wind. De gevallen sneeuw stuift op en creëert op die manier kleine sneeuwduinen op het erf achter het huis. Mijn vrouw is boven, bezig de koffer te pakken; we gaan 14 dagen naar een vakantiehuisje in Emmen....

Mijn taak is het om te zorgen dat er voldoende geschikt leesvoer in de koffer meegaat.

Ik sta voor de boekenkast in de woonkamer en mijn ogen speuren langs de planken op zoek naar geschikte titels. Er staan boeken in de kast die ik al eens gelezen heb, maar nog wel eens wil lezen om zo opnieuw de emotie op te roepen die het boek mij indertijd bezorgde. "De voorlezer" van Bernhard Schlinck" bijvoorbeeld. Een boek waarin de hoofdpersoon steeds opnieuw morele keuzes maakt, die later fout blijken te zijn, omdat bij het maken van de afwegingen, achteraf, onvoldoende feiten beschikbaar bleken. (Vergelijk Balkenende met zijn: "Met de kennis van nu zou ik een andere afweging hebben gemaakt....." )Het boek heeft me nog weken na het lezen ervan bezig gehouden en heeft bij mij daadwerkelijk gezorgd voor een voorzichtiger houding bij het bepalen van een oordeel over wat dan ook. Een boek dus, dat ik graag cadeau zou doen aan alle raadsleden die straks gekozen gaan worden bij de gemeenteraadsverkiezingen. Het zal hen tot milder mens (raadslid) maken. In de koffer dus maar met dit boek.

Er staan ook boeken in de kast van auteurs die binnenkort op bezoek komen in de bibliotheek en waar ik als boekhandelaar bij aanwezig mag zijn. Bernlef bijvoorbeeld. Hij is een ambachtelijk schrijver, degelijk, stabiel. Zijn hoofdpersonen bewegen zich altijd in een wereld, die tot voor kort onveranderlijk was, maar door gebeurtenissen (opgroeien, ziekte, oorlog, dementie) begint te schuiven. Bij de hoofdpersoon resulteert dit schuiven in een verlies van greep op de wereld, verlies van naïviteit, verlies van de persoonlijkheid. Boeiende man wel die Bernlef. Mee naar Emmen dus: Stukjes en beetjes (novelle), Hersenschimmen (roman) , Achter de rug (Verzamelde poëzie), en Buiten is het maandag (roman)

Er staan ook ongelezen boeken in de kast die ik gekregen heb met Sinterklaas, Kerst, verjaardag. Boeken die ik zelf nooit zou hebben gekocht, maar waarvan een ander vond dat ik ze toch moest lezen Die gaan ook mee, want er komt een dag dat de gulle gever me vraagt wat ik van het boek vond. En dan moet ik er toch een mening over hebben. Dus belandt bijvoorbeeld Youp van het Hek met zijn " Omdat jij mijn beste vriend bent" en Camilla Lackberg met "IJsprinses", op de stapel boeken die mee moet.

Andere ongelezen boeken, die ik zelf kocht, gaan natuurlijk ook mee, want ik ben nog steeds nieuwsgierig naar die boeken en hoop er nu eindelijk eens tijd voor te hebben. Dus belandt bijvoorbeeld "Het laatste testament van Oscar Wilde" door Peter Ackroyd en "Laten wij aanbidden" van Ann-Marie MacDonald ook op de stapel die mee moeten.

Dan heb ik nog wat zakelijke boeken die ik wil lezen, wat jaarverslagen die ik moet doornemen, vergaderstukken die ik me eigen moet maken. Die komen ook op de stapel. Alles bij elkaar een hele berg. In stille verwondering kijk ik naar de stapel leesvoer. Dat gaat me nooit lukken om dat allemaal in twee weken gelezen te krijgen. Ik moet in Emmen immers meer doen dan alleen lezen. Er moet ook nog gewandeld en gefietst worden, gezwommen, televisie gekeken, spelletjes gedaan....
Zuchtend spreid ik de stapel uit op de bank en begin aan een tweede selectieronde.
Ten minste de helft van dit alles moet achter blijven.
Met pijn in het hart begin ik met het terugplaatsen van boeken in de kast.
Werken is leuk, maar er gaat zoveel vrije tijd in zitten, dat er te weinig over blijft om alles te lezen wat ik wil.
Ik zal moeten wachten tot ik 65 ben!

Bart Jansen
februari 2010